- 18 مهر 1405
- ایران و جهان , فرهنگی
- کد خبر 138553
- ایمیل
- پرینت
true
true
true
false
false
true
true
true
سایز متن /
true

به گزارش چغادک نیوز: علیرضا قربانی، خواننده شناخته شده کشورمان، در ابتکاری کمسابقه، اجرای هنری خود با عنوان ایرانم، را به صورت روباز و با استفاده از سازههای عظیم در استانهای مختلف کشور برگزار کرده و در هر سانس، هزاران نفر به تماشای این اجرا مینشینند؛ اجرایی که اهالی فرهنگ و هنر آن را روضهای روباز لقب دادهاند، روضهای که در آن مردم نه به پایکوبی؛ بلکه به گریه مینشینند؛ گریهای از جنس عشق به خاک، هویت و وطن.
این در حالی است که قربانی قصد اجرا در مشهد مقدس را نیز داشته؛ اما کنسرت او در این شهر لغو میشود و مسئولان دلیل لغو را زمانبندی نامناسب عنوان میکنند، اما برخی گمانه زنی ها، اظهارنظرهای چهرههای مذهبی این شهر را جهت پیشگیری از رقص و پایکوبی را به میان آورده اند.
نگاهی به ماهیت این اجرا، بسیاری از این گمانهزنیها را بیاساس میکند؛ چراکه در اجرای هنری ایرانم، مردم بیشتر میگریند تا پایکوبی کنند و قربانی در این آیین هنری، به اجرا درباره وطن و عاشقانه های ماندگار میپردازد.
در حدود یک سال گذشته تا کنون، مردم به دلیل تجاوز به کشور، گرانی، فشارهای اقتصادی و روانی و.. نیاز مبرمی به برگزاری مراسمی همچون کنسرت دارند و به همآوایی و گریهای جمعی که سبک بارشان کند، نیاز دارند؛ که اجرای ایرانم دقیقاً همین کار را انجام داده که بایستی مسئولین به نظاره آن پرداخته و از نزدیک بدان گوش فرا دهند تا به واقعیت میدان آگاه تر شوند.
مردم اشتیاق زیادی برای برگزاری این آیین دارند و قطعاً مراسمی مانند میدان در جای خود حائز اهمیت است و ایرانم، نیز در جای خود؛ هر کدام به صورت جداگانه بر روحیه مردم تأثیر مثبتی گذاشته و در کل باعث ایجاد امید و شادابی در بین مردم می شود که به نفع حکومت و نظام می باشد؛ چراکه مردم امیدوار، قطعا پای نظام میایستند و مردمی که شاداباند، در برابر دشمن مقاوم ترند.
لغو کنسرت مشهد، تنها یک برنامه هنری را از تقویم حذف نمی کند؛ بلکه فرصت همدلی و هم صدایی برای مردم این شهر را نیز از میان می برد و مشهد که خود میزبان میلیونها زائر و عاشق اهلبیت (ع) است، میتواند شاهد روضهای روباز از جنس وطن باشد؛ روضهای که در آن، اشکها برای ایران و ایرانی جاری میشود و قطعا با روحیات زائران و دلدادگان حریم دوست نیز همخوانی دارد و در انتها باید گفت: وطن، گاهی نه با شعار، که با یک ترانه جانی دوباره می تواند بگیرد.
false
true
false
true


















































