به گزارش چغادک نیوز: در شرایطی که استان بوشهر به عنوان قطب انرژی کشور، سالها با خلأ ساختاری منسجم برای هماهنگی میان بخش‌های مختلف نفت، گاز، پتروشیمی و برق دست و پنجه نرم می‌کرد، سرانجام مرکز هماهنگی امور انرژی استانداری بوشهر به تصویب رسیده و ابلاغ شد و استاندار بوشهر نیز از این اقدام به عنوان گامی مهم در مدیریت یکپارچه حوزه انرژی و توسعه استان یاد کرده است؛ اما پرسش اصلی این است که آیا این مرکز با مدیرانی غیربومی و فاقد درک عمیق از ظرفیت‌ها و تنگناهای محلی، به سرنوشت بسیاری از ساختارهای موازی دچار نخواهد شد؟

در پاسخ به این پرسش، نام امیر اکبری، مدیرعامل فعلی پتروشیمی جم و فرزند بوشهر، بیش از هر گزینه دیگری در اذهان متبلور می شود.

اکبری که در شهریور ۱۴۰۴ به عنوان مدیرعامل غول الفین کشور یعنی پتروشیمی جم منصوب شده است، تنها یک مدیر اجرایی معمولی نیست و با دکترای مهندسی شیمی و کارنامه‌ای متشکل از مدیرعاملی در توسعه پلیمر کنگان، فولاد سنگان خراسان، عضویت در هیئت مدیره پتروشیمی‌های مرجان، مروارید، بوشهر و حتی پالایشگاه نفت بندرعباس، یک مدیر چند بعدی و با تجربه است.

نکته مغفول‌ مانده در گزارش‌های عملکردی صرفاً مالی این است که اگرچه پتروشیمی جم در دوره کوتاه مدیریت وی با چالش‌هایی در بهره‌ برداری و رشد سود مواجه بوده؛ اما این مسائل ریشه در ساختارهای کهن و زیرساخت‌های فرسوده صنعت پتروشیمی دارد؛ نه در توانمندی مدیریتی و برعکس، تجربه موفق اکبری در راه‌اندازی پروژه‌های توسعه پلیمر کنگان و ارتقای بهره‌ وری در آن مجموعه و ثابت می‌کند که وی مدیری اجرایی است.

علت اینکه چرا مرکز هماهنگی انرژی به مدیری مثل اکبری نیاز دارد، این است که؛ اکبری در بوشهر متولد شده و سال‌ها در صنایع پتروشیمی، پالایش و فولاد استان فعال بوده است و از نزدیک با مشکلات ناترازی برق در فصل گرما، خوراک‌ رسانی به واحدهای پایین‌ دستی، و چالش صادرات و ارزآوری آشناست.

وی علاوه بر عضویت در هیئت مدیره کارگزاری بورس، با بازار سرمایه و بورس انرژی نیز ارتباط مؤثر دارد و این ویژگی برای مرکزی که قرار است هماهنگ‌ کننده بین استانداری، وزارت نفت، شرکت ملی پتروشیمی و نیروگاه‌های برق باشد، حیاتی است.

از سوی دیگر استان بوشهر سال‌ها از نبود مدیران ارشد بومی در صنایع انرژی خود رنج برده است و حضور اکبری در رأس یک ساختار کلیدی استانی، پیام شایسته‌ سالاری بومی را مخابره می‌کند و مانع از خروج مغزها و دلسردی نیروهای مستعد محلی می‌شود.

از همین رو با توجه به جایگاه حساس و تخصصی مرکز هماهنگی امور انرژی استانداری، یک گزینه مهم قابل طرح است: امیر اکبری با حفظ سمت مدیرعاملی پتروشیمی جم، مسئولیت این مرکز را نیز عهده‌ دار شود و هم‌افزایی میان مدیریت یک شرکت بزرگ پتروشیمی و هماهنگی کلان انرژی استان می‌تواند به حل سریع مشکلاتی مانند قطعی برق صنایع، بهینه‌ سازی سوخت نیروگاه‌ها و اولویت‌بندی خوراک واحدهای پایین دستی منجر شود.

از جهت دیگر می توان طرح ریزی کرد که در میان‌مدت، امیر اکبری به عنوان مشاور ارشد استاندار در امور انرژی یا رئیس این مرکز منصوب شود و فردی جایگزین وی در پتروشیمی جم گردد؛ اما با توجه به آغاز تازه مدیریت او در جم، گرفتن مسولیت با حفظ سمت، کارآمدتر به نظر می‌رسد.

استاندار بوشهر به درستی بر تکریم ارباب رجوع و توجه به مطالبات شهروندان تأکید دارد؛ اما بزرگترین مطالبه مردم و نخبگان بوشهر، توقف رویه نانوشته استفاده از مدیران غیربومی در پست‌های کلیدی انرژی استان است و امیر اکبری و دیگر مدیران بومی موفقی که در سطح ملی درخشیده‌اند، ثابت کرده‌اند که بومی بودن نه تنها ضعف نیست؛ بلکه نقطه قوت درک مسائل محلی و ایجاد تعهدی بلند مدت است.

مصوبه مرکز هماهنگی انرژی، یک فرصت تاریخی برای استان بوشهر است؛ اما این فرصت با منصوب کردن مدیران غیر بومی و یا صرفاً تشریفاتی، بار دیگر به تهدیدی برای حاشیه‌ نشینی نخبگان تبدیل خواهد شد که امید می‌رود استاندار بوشهر با نگاهی فراجناحی و عملکردگرا، از ظرفیت ثابت‌ شده مدیرانی چون امیر اکبری برای این مسئولیت حساس بهره گیرد تا شاهد تحولی واقعی در مدیریت انرژی و توسعه پایدار استان باشیم./انتهای پیام