به گزارش چغادک نیوز: خدارحم فراشبندی وکیل پایه یک دادگستری از فعالان حقوقی و اجتماعی استان و ساکن عالیشهر در یادداشتی نوشت: وقتی درِ درمان بر روی مردم بسته می‌شود؛ این فقط یک اختلال نیست، نشانه آشکار ناکارآمدی در مدیریت شهری است.

مردم عالیشهر در چند سال و بویژه در ماههای اخیر، از اختلال و قطع مکرر آب آشامیدنی گرفته تا نابسامانی در حمل‌ونقل عمومی، کمبود آمبولانس، بلاتکلیفی در برخی خدمات ضروری شهری، مشکلات نانوایی‌ها، معضل سگ‌های ولگرد و ادامه‌ دار شدن مسئله فاضلاب مشکلات فراوانی را با صبوری تحمل کرده‌اند.

شهروندان با همه این دشواری‌ها، با نجابت و بردباری کنار آمده‌اند؛ اما آنجا که پای جان و سلامت مردم به میان می‌آید، دیگر هیچ‌گونه قصور و بی‌برنامگی قابل تحمل نیست.

اکنون خبر بسته شدن درِ مرکز درمانی عالیشهر بر روی بیماران و اختلال چندباره در ارائه خدمات درمانی، زنگ خطری بسیار جدی است برای شهری با حدود ۴۰ هزار نفر جمعیت و اینکه بیماران بدحال و اورژانسی به علت نبود پزشک یا اختلال در خدمات، ناچار به انتقال به بوشهر شوند، صرفاً یک ضعف اجرایی نیست؛  بلکه این وضعیت، نشانه روشن از نبود پیش‌بینی، فقدان برنامه‌ریزی و ناتوانی در صیانت از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندان یعنی حق سلامت و حق دسترسی به درمان است.

مردم ممکن است بی‌آبی را با سختی تحمل کنند، گرچه همان هم خود مصیبتی بزرگ و غیرقابل قبول است؛ اما  به خطر افتادن جان انسان‌ها دیگر از دایره تحمل خارج است.

جامعه‌ای که درگیر گرانی سرسام‌آور، فشار اقتصادی، نگرانی معیشتی و نارضایتی انباشته است، دیگر تاب آن را ندارد که برای ساده‌ترین و حیاتی‌ترین نیاز خود، یعنی درمان، نیز دچار اضطراب و سرگردانی شود.

در چنین شرایطی، اگر سلامت مردم هم بی‌پناه بماند، باید با صدای بلند پرسید: پس مسئولیت مدیریت شهری و مسئولیت پیگیری نمایندگان مردم دقیقاً در کجا معنا پیدا می‌کند؟

شورایی که باید آیینه مطالبات مردم و زبان گویای رنج شهروندان باشد، نمی‌تواند در برابر این حجم از مشکلات اساسی، صرفاً نظاره‌گر بماند.

شورای شهر لازم است بداند نمایندگی مردم فقط یک عنوان نیست؛ تعهدی است برای پیش‌بینی بحران، مطالبه‌ گری از دستگاه‌های اجرایی، و دفاع مؤثر از حقوق عمومی.

وقتی در یک شهر، هم مشکل آب پابرجاست، هم حمل‌ونقل عمومی دچار اختلال است، هم خدمات درمانی به مرحله تعطیلی و بستن در بر روی بیماران می‌رسد، این وضعیت دیگر یک اتفاق پراکنده نیست؛ مجموعه‌ای از نشانه‌های آشکار ناکارآمدی در تدبیر امور شهری و ضعف در پیگیری حقوق مردم است.

اینجانب به عنوان وکیل دادگستری و فعال حقوق شهروندی، با نگرانی جدی از استاندار محترم، فرماندار محترم و ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی می‌خواهم که بدون فوت وقت به این مسئله ورود کنند و به افکار عمومی پاسخ دهند: چرا مرکز درمانی عالیشهر باید به مرحله‌ای برسد که درب آن بر روی بیماران بسته شود؟ چرا برای تأمین پزشک و استمرار خدمات درمانی در شهری با این جمعیت، چاره‌اندیشی مؤثر و پایدار صورت نگرفته است؟

چرا مردم عالیشهر باید هم‌زمان درگیر بحران آب، حمل‌ونقل و درمان باشند؟   و چرا نهادهایی که باید مدافع حقوق مردم باشند، نتوانسته‌اند پیش از رسیدن امور به نقطه بحران، نقش مؤثر خود را ایفا کنند؟

بسته شدن درِ درمان بر روی بیمار، فقط تعطیلی یک مرکز نیست؛ این اتفاق، لرزاندن احساس امنیت یک شهر است.

مردم عالیشهر سزاوار خدماتی در شأن کرامت انسانی خود هستند؟، نه اینکه در این وضعیت دشوار اقتصادی و اجتماعی، هر روز با بحرانی تازه روبرو شوند و ابتدایی‌ترین حقوقشان معطل بماند./انتهای پیام